Στο κενό η προβοκάτσια Μαξίμου και κάποιων γαλάζιων… προθύμων για τις σχέσεις Μητσοτάκη – Σαμαρά

Ακόμη μια κυβερνητική προβοκάτσια (επιπέδου… παιδικής χαράς βεβαίως) που επιχείρησε να εμφανίσει τον Αντώνη Σαμαρά να κινείται σε διαφορετική κατεύθυνση από την επίσημη θέση του κόμματος σε ότι έχει να κάνει με τις πολιτικές συνεργασίες έπεσε στο κενό.

Αφού (και επισήμως) στο Μοσχάτο βλέπουν «δάκτυλο ΣΥΡΙΖΑ και Μαξίμου» πίσω από το μπαράζ δημοσιευμάτων στον φιλοκυβερνητικό Τύπο περί (τάχατες) διάστασης απόψεων μεταξύ του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη και του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά.

«Μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί το λόγο που κάποιοι επιχειρούν να αναδείξουν σε θέμα ένα μη θέμα», σχολιάζουν συνεργάτες του κ. Μητσοτάκη με αφορμή τη διάσταση περί εσωκομματικών διαφωνιών και αντιπαράθεσης που έδιναν ορισμένα δημοσιεύματα σε άρθρο του πρώην πρωθυπουργού την περασμένη Κυριακή στην «Καθημερινή» με το οποίο χαρακτήριζε «απαραίτητο εταίρο» το Κίνημα Αλλαγής.

«Οι απόψεις που διατύπωσε ο κ. Σαμαράς δεν διαφέρουν από τις θέσεις που διατυπώνει, εδώ και πολύ καιρό και επανέλαβε μόλις πρόσφατα, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας», υποστηρίζουν γαλάζιες πηγές. Προς επίρρωση, μάλιστα, του ισχυρισμού τους υπενθυμίζουν ότι ο κ. Μητσοτάκης ακόμη έχει δηλώσει ότι «και να είναι αυτοδύναμη –όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις– η Νέα Δημοκρατία, θα επιδιώξει τις ευρύτερες δυνατές συναινέσεις».

Διευκρίνιζαν, εξάλλου, ότι «σε αυτές τις συναινέσεις περιλαμβάνεται και το Κίνημα Αλλαγής», όπως ίδιος ο πρόεδρος της ΝΔ στο πρόσφατο συνέδριο του ΚΙΝ.ΑΛ.

Και συμπλήρωναν: «Αυτά ακριβώς αναφέρει στο τελευταίο άρθρο του και ο κ. Σαμαράς, ο οποίος εύλογα υπενθυμίζει τις συνεργασίες που είχε και την πολιτική που άσκησε ως πρωθυπουργός, αλλά και τον τρόπο που ο κ. Τσίπρας εκβίασε τις εκλογές του 2015 για να οδηγήσει τελικά τον τόπο σε αχρείαστα, επώδυνα Μνημόνια».

 

Και πλέον αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον την αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας και προσωπικά του Κυριάκου Μητσοτάκη, στην… σπουδή που επέδειξαν και κάποια γαλάζια στελέχη (που έχουν προφανώς ολοκληρώσει τον πολιτικό τους κύκλο) να υιοθετήσουν την (αποτυχημένη) προβοκάτσια Μαξίμου και συγκεκριμένων φυλοκυβερνητικών δημοσιογραφικών «πιστολιών».